مصطفی میرعمادیان، پیشکسوت کشتی آزاد، با انتقاد از عملکرد تیم ملی ایران در رقابت‌های جهانی ۲۰۲۶ قزاقستان، تأکید کرد که کسب جایگاه سوم جهان نباید ضعف‌های فنی و مدیریتی تیم را پنهان کند. او معتقد است اتکای بیش از اندازه به قهرمانان باتجربه، بی‌توجهی به جوان‌گرایی و ناهماهنگی کادر فنی می‌تواند مسیر بازگشت کشتی ایران به سکوی نخست جهان را دشوار کند.
میرعمادیان در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر، عملکرد آزادکاران ایران را از جنبه‌های مختلف فنی و تاکتیکی بررسی کرد و گفت تیم ملی با وجود برخورداری از کشتی‌گیران توانمند نتوانست قهرمانی سال گذشته را تکرار کند. به اعتقاد او، این نتیجه باید به‌عنوان هشداری جدی برای برنامه‌ریزی در مسیر المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس در نظر گرفته شود.
چرا جایگاه سوم کشتی آزاد ایران در مسابقات جهانی نگران‌کننده است؟
تیم ملی کشتی آزاد ایران در رقابت‌های جهانی ۲۰۲۶ قزاقستان نتوانست عنوان قهرمانی سال گذشته را تکرار کند و با قرار گرفتن در جایگاه سوم به کار خود پایان داد. از نگاه میرعمادیان، مسئله فقط از دست رفتن صدر جدول نیست؛ بلکه برخی ضعف‌های فنی در مسابقات نشان داد که تیم برای حفظ جایگاه خود در سطح اول کشتی جهان به اصلاحات جدی نیاز دارد.
او یادآوری کرد که تیم‌های مطرح جهان پس از المپیک معمولاً روند جوان‌گرایی را آغاز می‌کنند تا کشتی‌گیران جدید در فاصله باقی‌مانده تا المپیک تجربه بیشتری به دست آورند. به گفته این پیشکسوت، ورود استعدادهای رده‌های پایه به ترکیب بزرگسالان ایران همچنان با موانعی روبه‌روست و این مسئله می‌تواند در سال‌های آینده به یکی از چالش‌های اصلی تیم ملی تبدیل شود.
میرعمادیان همچنین پیش‌بینی کرد که رقابت‌های سال ۲۰۲۷ دشوارتر خواهد بود؛ زیرا کشتی‌گیران برتر جهان در مسیر کسب سهمیه المپیک قرار می‌گیرند و برای حضور در لس‌آنجلس رقابت فشرده‌تری شکل می‌گیرد.
تغییر تابعیت کشتی‌گیران روس کار رقبا را آسان‌تر کرده است
یکی دیگر از موضوعاتی که میرعمادیان به آن اشاره کرد، حضور کشتی‌گیران روس در ترکیب تیم‌های ملی کشورهای دیگر بود. او گفت حدود ۳۰ کشتی‌گیر عنوان‌دار روس در رقابت‌های جهانی و المپیک اکنون برای کشورهای دیگری مبارزه می‌کنند و این جابه‌جایی باعث شده سطح رقابت میان تیم‌های ملی تغییر کند.
به اعتقاد او، کادر فنی ایران نباید تنها بر اساس نام کشورها و رقبای سنتی برنامه‌ریزی کند؛ بلکه باید پیشینه، سبک مبارزه و ویژگی‌های فنی کشتی‌گیرانی را که به ترکیب تیم‌های دیگر اضافه شده‌اند، به‌دقت بررسی کند.
میرعمادیان در همین زمینه به غیبت رازامبک جمالوف، قهرمان المپیک ازبکستان، و چرمِن والیف، قهرمان جهان سال گذشته از آلبانی، به دلیل مصدومیت اشاره کرد و گفت شناخت شرایط رقبا و آنالیز دقیق آن‌ها باید در اولویت برنامه‌های فنی تیم ملی قرار داشته باشد.
ناهماهنگی کادر فنی و فشار مسابقات متوالی چه تأثیری داشت؟
میرعمادیان یکی از مشکلات تیم ملی را فشردگی برنامه مسابقات و مسئولیت‌های سرمربی دانست. به گفته او، حضور سرمربی در سه رویداد سنگین و متوالی شامل بازی‌های آسیایی ناگویا، مسابقات جهانی زیر ۲۳ سال و رقابت‌های جهانی بزرگسالان، فرصت کافی برای استراحت، بازیابی و تمرکز بر آماده‌سازی نهایی تیم را محدود کرد.
او معتقد است کم‌رنگ‌تر شدن حضور سرمربی در ماه پایانی آماده‌سازی، به‌ویژه در مرحله نهایی کاهش فشار تمرینات یا تیپرینگ، در کنار تجربه متفاوت اعضای کادر فنی می‌توانست به ناهماهنگی در کنار تشک منجر شود. به گفته این پیشکسوت، در برخی مسابقات انتقال دستورات فنی به کشتی‌گیران به‌درستی انجام نشد و سرمربی ناچار بود در بسیاری از مبارزات شخصاً حضور داشته باشد.
میرعمادیان تأکید کرد که تیم ملی نباید برای تصمیم‌گیری در شرایط حساس به حضور دائمی یک نفر وابسته باشد. تقسیم مسئولیت، هماهنگی مربیان و توانایی تصمیم‌گیری مستقل اعضای کادر فنی از جمله مواردی است که باید تقویت شود.
شکست حسن یزدانی و رحمان عموزاد چه ضعف‌هایی را آشکار کرد؟
این پیشکسوت کشتی آزاد با اشاره به شکست حسن یزدانی و رحمان عموزاد در روز نخست مسابقات جهانی گفت نتیجه این مبارزات از نظر روحی نیز بر تیم تأثیر گذاشت. به اعتقاد او، شکست چهره‌هایی که از مدعیان اصلی کسب مدال طلا محسوب می‌شدند، فشار روانی زیادی به مجموعه تیم وارد کرد و ضربه فنی شدن کامران قاسمپور برابر حریف قرقیزستانی در روز دوم نیز شرایط را دشوارتر ساخت.
میرعمادیان معتقد است نمی‌توان چنین نتایجی را صرفاً به بدشانسی نسبت داد. تکرار اشتباه در لحظات پایانی، ناتوانی در تغییر جریان مسابقه، ضعف در شناخت قوانین داوری و نداشتن برنامه جایگزین برای زمانی که تاکتیک نخست جواب نمی‌دهد، از جمله مواردی است که به گفته او باید در تمرینات و آماده‌سازی تیم بررسی شود.
او همچنین تأکید کرد اعتراض به داوری نباید جایگزین تحلیل فنی شود. به اعتقاد میرعمادیان، اعتراض مستند به تصمیم داور حق هر تیمی است، اما نسبت دادن ناکامی‌ها به ادعاهایی درباره تقسیم مدال‌ها، بدون ارائه شواهد معتبر، کمکی به اصلاح مشکلات فنی نخواهد کرد. <Cite refs={[“turn386968view0”]}/>
ارزیابی میرعمادیان از عملکرد کشتی‌گیران ایران در اوزان مختلف
میرعمادیان در بخش دیگری از صحبت‌های خود عملکرد چند ملی‌پوش را به‌صورت جداگانه بررسی کرد. او معتقد است برخی کشتی‌گیران با وجود توانایی فنی بالا، در مدیریت لحظات حساس یا اجرای برنامه‌های جایگزین با مشکل مواجه شدند.
در وزن ۵۷ کیلوگرم، او عملکرد والی‌زاده را برای تثبیت جایگاه ایران کافی ندانست و گفت این وزن همچنان به برنامه‌ریزی جدی برای پرورش یک مدعی قابل اتکا نیاز دارد. به اعتقاد او، تجربه حضور در مسابقات جهانی باید به پختگی بیشتر در شیوه مبارزه منجر شود.
در مقابل، میرعمادیان قهرمانی احمد محمدنژادجوان در وزن ۶۱ کیلوگرم را نمونه‌ای از اراده و پشتکار دانست. به گفته او، این کشتی‌گیر پس از کنار رفتن از ترکیب اولیه تیم ملی به تمرین ادامه داد و در نهایت توانست به مدال طلای جهان برسد.
درباره رحمان عموزاد نیز این پیشکسوت بر ضرورت حفظ روحیه هجومی در کنار مدیریت بهتر لحظات پایانی تأکید کرد. او معتقد است شناخت دقیق‌تر قوانین و پرهیز از برخی حرکات پرریسک در محدوده تشک می‌تواند به این کشتی‌گیر کمک کند تا در مسابقات حساس نتیجه بهتری بگیرد.
میرعمادیان همچنین از عملکرد سینا خلیلی انتقاد کرد و گفت این کشتی‌گیر در برابر حریف مغولستانی نتوانست به شیوه معمول خود امتیاز بگیرد و برنامه جایگزین مؤثری را اجرا کند. به اعتقاد او، کادر فنی باید در زمان استراحت بین دو وقت، راهکار تاکتیکی مشخصی برای تغییر روند مسابقه ارائه می‌کرد.
او درباره امیرمحمد یزدانی نیز بر اهمیت تحرک، خلاقیت و استفاده از فنون اختصاصی این کشتی‌گیر تأکید کرد و معتقد بود یزدانی در برخی مبارزات از سبک مؤثر خود فاصله گرفته است.
فشردگی مسابقات روی عملکرد محمد نخودی تأثیر گذاشت
میرعمادیان درباره نایب‌قهرمانی محمد نخودی گفت فاصله کم میان بازی‌های آسیایی ناگویا و رقابت‌های جهانی قزاقستان، فرصت کافی برای بازیابی جسمانی این کشتی‌گیر باقی نگذاشت. به اعتقاد او، فشار مسابقات و مبارزات متوالی می‌تواند بر کیفیت عملکرد ورزشکار در دیدار نهایی اثر بگذارد.
او تأکید کرد که نباید ارزش تلاش و عملکرد نخودی را نادیده گرفت؛ با این حال، مدیریت انرژی، آمادگی برای مسابقات فشرده و شناخت تاکتیک حریف در مبارزات سرنوشت‌ساز از عواملی هستند که می‌توانند تفاوت میان مدال طلا و نقره را رقم بزنند.
کامران قاسمپور و امیرحسین فیروزپور به چه اصلاحاتی نیاز دارند؟
میرعمادیان درباره شکست کامران قاسمپور با ضربه فنی، به دشواری حضور او در وزن ۸۶ کیلوگرم اشاره کرد. به گفته این پیشکسوت، ساختار بدنی عضلانی و درصد پایین چربی بدن می‌تواند کاهش وزن و حفظ آمادگی در این دسته را دشوارتر کند؛ مسئله‌ای که با افزایش سن و فشار تمرینات ممکن است بیشتر خود را نشان دهد.
او معتقد است قاسمپور برای ادامه مسیر در این وزن باید بتواند وزن قانونی را با شرایط جسمانی مناسب تأمین کند. در غیر این صورت، حضور او در ترکیب تیم ملی برای رقابت‌های جهانی ۲۰۲۷ و مسیر المپیک با چالش روبه‌رو خواهد شد.
در مورد امیرحسین فیروزپور نیز میرعمادیان آسیب‌دیدگی قدیمی و مشکل آرنج را از عوامل تأثیرگذار بر عملکرد او دانست. به اعتقاد این کارشناس، فیروزپور ابتدا باید مصدومیت خود را به‌طور کامل پشت سر بگذارد و سپس با افزایش تنوع حملات و تقویت آمادگی جسمانی برای بازگشت به سطح مدعیان اصلی تلاش کند.
حسن یزدانی و امیرحسین زارع همچنان از مهره‌های مهم ایران هستند
میرعمادیان با اشاره به کسب مدال برنز حسن یزدانی در مسابقات جهانی، یادآور شد که این کشتی‌گیر با وجود ناکامی در رسیدن به فینال، شمار مدال‌های جهانی و المپیکی خود را به ۱۱ رساند. او معتقد است یزدانی برای ادامه موفقیت در سطح بین‌المللی باید اشتباهات تاکتیکی خود را بررسی کند و از تجربه مبارزات اخیر برای آماده‌سازی بهتر استفاده کند.
این پیشکسوت همچنین امیرحسین زارع را یکی از ستون‌های اصلی تیم ملی در مسیر المپیک ۲۰۲۸ دانست. زارع با کسب مدال جهانی دیگر، شمار مدال‌های المپیکی و جهانی خود را به هفت رسانده است و از نگاه میرعمادیان می‌تواند در سنگین‌وزن یکی از مهره‌های تعیین‌کننده ایران باقی بماند.
با این حال، او هشدار داد که حفظ جایگاه در سنگین‌وزن نیز به آمادگی مستمر و شناخت نسل جدید مدعیان نیاز دارد.
کشتی آزاد ایران برای المپیک ۲۰۲۸ به چه تغییراتی نیاز دارد؟
جمع‌بندی صحبت‌های میرعمادیان این است که کشتی آزاد ایران برای بازگشت به قهرمانی جهان نمی‌تواند تنها به سابقه و شهرت قهرمانان خود تکیه کند. به اعتقاد او، استعدادهای موجود زمانی به نتیجه تبدیل می‌شوند که در کنار آمادگی جسمانی و فنی، آنالیز دقیق رقبا، مدیریت انرژی، شناخت قوانین و تنوع تاکتیکی نیز در برنامه تیم قرار بگیرد.
جوان‌گرایی و استفاده از استعدادهای رده‌های پایه، تقویت کادر فنی، تقسیم مسئولیت در کنار تشک و تمرین برای مدیریت لحظات حساس از جمله اقداماتی است که این پیشکسوت ضروری می‌داند.
قرار گرفتن در جایگاه سوم جهان به معنای پایان توان رقابتی کشتی ایران نیست، اما تکرار چنین نتایجی می‌تواند فاصله با رقبای اصلی را افزایش دهد. مسیر المپیک ۲۰۲۸ از هم‌اکنون آغاز شده و اصلاح نقاط ضعف باید پیش از آن انجام شود که رقابت برای کسب سهمیه و مدال دشوارتر شود.
مسعود رجبی
دبیر گروه اجتماعی و خبرنگار ارشد
مسعود رجبی روزنامه‌نگار و خبرنگار حوزه اجتماعی است که بیش از ۱۴ سال سابقه فعالیت حرفه‌ای در زمینه گزارش‌های میدانی، خبرنگاری تحقیقی و پوشش مسائل اجتماعی دارد. بخش مهمی از فعالیت او به بررسی چالش‌های شهری، آسیب‌های اجتماعی، دغدغه‌های شهروندان و روایت مسائل کمتر دیده‌شده جامعه اختصاص دارد.
رجبی دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم ارتباطات اجتماعی از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی روزنامه‌نگاری از دانشگاه صداوسیما است. او همچنین دوره‌های تخصصی مرتبط با خبرنگاری تحقیقی، گزارش‌نویسی در شرایط ویژه و اصول اخلاق حرفه‌ای رسانه را گذرانده است.
فعالیت رسانه‌ای او از اوایل دهه ۸۰ با خبرنگاری میدانی آغاز شد و در طول این سال‌ها گزارش‌های متعددی درباره موضوعاتی مانند مسائل شهری، حاشیه‌نشینی، کودکان کار، آسیب‌های اجتماعی و مشکلات گروه‌های کم‌برخوردار جامعه تهیه کرده است. برخی از گزارش‌های او با هدف افزایش توجه عمومی و پیگیری مسائل از سوی نهادهای مسئول منتشر شده‌اند.
او از سال ۱۳۹۵ به عنوان دبیر گروه اجتماعی و خبرنگار ارشد در مجله خبری چیچک فعالیت می‌کند و در حوزه تولید گزارش‌های تحلیلی و میدانی درباره رویدادهای اجتماعی نقش دارد.
حوزه‌های تخصصی مسعود رجبی شامل خبرنگاری تحقیقی، گزارش‌نویسی اجتماعی، مستندسازی مسائل شهری، تحلیل چالش‌های جامعه و گفت‌وگو با گروه‌های مختلف اجتماعی است.
در فعالیت‌های رسانه‌ای خود، او بر مشاهده مستقیم، بررسی دقیق منابع، گفت‌وگو با افراد مرتبط با موضوع و ارائه تصویری واقعی و مسئولانه از مسائل اجتماعی تأکید دارد.
